...... สวัสดีชาวกระทู้พันทิป ......
นี่เป็นกระทู้แรกของเราเลยตื่นเต้นนิดนึง 555555 (อะพอและเข้าเรื่องเลยดีกว่า -*-)
ปกติคนเรากว่าจะรักใครสักอาจจะต้องใช้เวลาสร้างความสัมพันธอาจจะเป็นเดือน หรือเป็นปีกว่าจะกลายออกมาเป็นความรัก แต่สำหรับเราแค่เพียงไม่กี่วันมันก็สามารถทำให้เกิดความรักได้.. พอฟังดูแมร่งอาจจะตลกนะแต่สำหรับเราแมร่งเป็นสิ่งที่ทำให้เราโคตรมีความสุขเลยแม้จะระยะเวลาสั้นๆก็เถอะ...
เรื่องของเรามันเริ่มต้นจากช่วงมหาลัยปิดเทอมที่ผ่านมาช่วงนี้มันก็จะว่างๆหน่อยเราก้นั่งเล่นเกมปกติกับพวกพี่ๆและช่วงนี้เกม Pubg mobile แมร่งกำลังมาแรงไง5555555 เราก็ติดจัดนอนเช้าตลอดแต่ประเด็นคือพี่เราแมร่งชวน ผญ คนนึงมาเล่นด้วยซึ่งตอนแรกเราก้ไม่ได้สนใจอะไรก็เล่นๆไปปกติจนตอนก่อนแยกย้ายกันไปนอนพี่เราก็บอกเออมีเฟสคนนี้นะรู้จักกันไรงี้ไอเราก็แบบตามประสาพี่น้องคือต้องส่งวาปเค้ามาให้กูแน่ๆแหละ 5555555 แล้วแมร่งก็ส่งวาปให้จริงๆเราก็เลยแอดไปตอนแรกก็คิดในใจเค้าคงไม่รับหรอกแต่คิดผิดกลายเป็นว่าแอดปุ้ปแมร่งรับเร็วมากยิ่งกว่า The Flash 5555555 หยอกๆ เราก็เลยตัดสินใจลองทักไปดูเราก็คิดแบบเดิมแหละเค้าคงไม่ตอบหรอกมั้งแต่เปล่า เค้าตอบกลับมาไวมากยิ่งกว่าเดิมอีก!!! ไอเราก็แอบยิ้มนิดหน่อย 55555 >< เราก็ค่อยๆชวนคุยไปเรื่อยๆเค้าก็ตอบเรากลับมาดีมากๆนะเป็นกันเองสุดๆจนเราได้ชื่อเค้ามาและรู้ว่าเรียนอยู่ ม.เกษตร (ทีแรกว่าจะถามตั้งแต่ในเกม) จำได้ว่าวันนั้นนี่นอนเกือบเที่ยงกันเลยทีเดียวมัวแต่คุยไม่ได้นอนสักที สุดท้ายก็ไล่กันไปนอน
....จบวันแรก....
วันที่ 2 ก็คือวันเดียวกันอะแหละเราตื่นมาก็ทำไรปกติเหมือนเดิมเค้าก็ตื่นมาหลังเราหน่อยก็คุยกันเหมือนเดิมแต่เรารู้สึกว่าเหมือนเค้าชวนเราคุยมากขึ้นจากตอนแรกที่ว่าเค้าก็ชวนเราคุยอยู่แล้วและเราก็มาเล่นเกมด้วยเหมือนเมื่อคืนเค้าก็ถามเราเรื่องชีวิตเราถามนุ่นถามนี่ถามทุกๆเรื่องที่เกี่ยวกับเราจนเราคิดว่าเออคนนี้แมร่งน่าสนใจวะคุยกันถูกคอเป็นความรู้สึกที่แบบดีมากๆแต่เราก็แอบคิดเออนี่มันแค่ไม่กี่วันเองคงไม่มีไรหรอก (ส่วนตัวเราเป็นคนที่ชอบคิดเยอะอยู่แล้ว 555555)
....จบวันที่ 2 ....
วันที่ 3 นี่แมร่งเป็นอะไรที่พีคสุดละเพราะเราได้คุยโทรสับกับเค้าเว้ยยยยย 555555 แมร่งยิ่งทำให้เรารู้สึกดีไปอีกคุยกันนานอยู่สักพักใหญ่ตอนนั้นนี่รู้สึกใช้ค่าโทรสับคุ้มมากคุยกันตลอดมันดีตรงที่ว่าเค้าไปไหนทำอะไรก็บอกเราตลอด เวลาที่เค้าหายก้มาบอกเราทีหลังคือไม่ปล่อยให้รอมากและเราเป็นพวกแบบตอบไวอยู่และไม่ว่าจะกับเพื่อนหรือใครก้ตอบไวหมดมันเลยมีข้อความที่ต่อเนื่องกันตลอดเราจำได้เลยว่าตอนนั้นเราจะไปออกทริปเราก็ชวนเค้าไปอยู่เราแบบอยากเจอเค้ามากๆในตอนนั้น
DD
.....แล้ววันนั้นหลังจากเล่นเกมกันคุยไรกันเสร็จเราก็คิดไว้และว่าพรุ่งนี้เราจะไปทำธุระที่มอแล้วเราจะแวะเข้าไปหาเค้าชวนไปกินข้าวอย่างน้อยเราก็ได้เจอเค้าไรงี้
....จบวันที่ 3 ....
วันที่ 4 แมร่งเป็นเช้าที่เราตื่นไวมากพร้อมจะทำทุกอย่างคิดไว้เราก็เริ่มจากโทรไปปลุกก่อนเลยแต่เค้าไม่รับโทรสับเราเลยแต่ทีแรกเราก็ไม่ได้เอะใจไรก้ไปทำธุระที่มอก่อนพอเสร็จเราก้โทรหาเค้าอีกเค้าก้ไม่ยอมรับอีกทั้งๆที่เราก็เห็นแล้วว่าเค้าออนอยู่เราก็เลยส่งข้อความไปแต่แทนที่ว่าเค้าคงจะตอบกลับมาหาเราแต่สิ่งที่เราเห็นคือเค้าบล็อคข้อความเรา ตอนนั้นยอมรับว่าแมร่งทำไรไม่ถูกจริงๆคือไม่รู้ว่าเราทำไรผิดเราก็ลองๆถามจากพี่ๆเราที่รู้จักกับ ผญ คนนั้นแต่ก็ไม่ได้ช่วยไรเลย
ทั้งหมดสิ่งที่เราคิดไว้คือแมร่งพังมากพังจริงๆคือยอมรับเลยว่าใจเราแมร่งไปละคือเทเต็ม 100 เลยแต่สิ่งที่ได้รับกลับมาในตอนนั้นคือความเงียบที่แบบเรารู้สึกว่าเออแมร่งเงียบมากเหมือนไม่เคยมีเรื่องพวกนี้เกิดขึ้นมาก่อน จนเช้าวันต่อมาเค้าทักมาหาเราและบอกกับเราว่า " เป็นเพื่อนกันดีกว่า เราอึดอัดที่เป็นแบบนี้ " เจอคำนี้ไปแมร่งโคตรจุกคือในหัวตอนนั้นแบบ เอ้าแล้วที่วันก่อนๆนี่คือไรวะแกล้งพิมหรอหรือยังไง เพราะที่ผ่านมาคือเราทั้ง 2 คนต่างเข้าหากัน
...หลังจากวันนั้นทุกอย่างแมร่งเปลี่ยนไปหมดเค้าบอกกับเราว่าอยากให้เป็นเพื่อนกันแต่สิ่งเค้าทำมันตรงกันข้ามคือเราก็แบบทักๆไปถามบ้างไรงี้แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือเค้าไม่ตอบเราเลยเหมือนคนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน TT
....สุดท้ายแมร่งก้จบแบบงงสับสนไปหมดว่ามันเป็นแบบนี้เพราะอะไรทุกวันนี้ก็ยังหาคำตอบไม่ได้เหมือนกันก็ทำได้แค่คิดถึงวันเก่าๆก่อนหน้านี้ที่มีความสุขแต่พอมันนึกขึ้นมามันก้ทำให้เรายิ้มได้ตลอดนะ แต่พอนึกถึงวันที่เค้าหายไปเริ่มเปลี่ยนไปมันก้รู้สึกเสียใจอยู่ทุกครั้ง TT
...สุดท้ายแล้วเราก็อยากรู้นะว่าเค้ายังอยากจะคุยกับเราสักนิดนึงไหมก่อนมาตั้งกระทู้เราก็หวังอยากให้เค้าเข้ามาเห็นเหมือนกันนะไม่รู้ตอนนี้จะเป็นไงบ้างเพราะมันผ่านมาจะอาทิตย์นึงละคิดถึงวันแรกอยู่ทุกวันที่ได้รู้จักกันที่ผ่านมามันดีมากจริงๆ
มันเป็นความรักที่เกิดขึ้นเพียงไม่กี่วันและก็จบในเวลาเดียวกันจริงๆ...
เชื่อในความรักที่เกิดขึ้นเพียงไม่กี่วันไหม..?
นี่เป็นกระทู้แรกของเราเลยตื่นเต้นนิดนึง 555555 (อะพอและเข้าเรื่องเลยดีกว่า -*-)
ปกติคนเรากว่าจะรักใครสักอาจจะต้องใช้เวลาสร้างความสัมพันธอาจจะเป็นเดือน หรือเป็นปีกว่าจะกลายออกมาเป็นความรัก แต่สำหรับเราแค่เพียงไม่กี่วันมันก็สามารถทำให้เกิดความรักได้.. พอฟังดูแมร่งอาจจะตลกนะแต่สำหรับเราแมร่งเป็นสิ่งที่ทำให้เราโคตรมีความสุขเลยแม้จะระยะเวลาสั้นๆก็เถอะ...
เรื่องของเรามันเริ่มต้นจากช่วงมหาลัยปิดเทอมที่ผ่านมาช่วงนี้มันก็จะว่างๆหน่อยเราก้นั่งเล่นเกมปกติกับพวกพี่ๆและช่วงนี้เกม Pubg mobile แมร่งกำลังมาแรงไง5555555 เราก็ติดจัดนอนเช้าตลอดแต่ประเด็นคือพี่เราแมร่งชวน ผญ คนนึงมาเล่นด้วยซึ่งตอนแรกเราก้ไม่ได้สนใจอะไรก็เล่นๆไปปกติจนตอนก่อนแยกย้ายกันไปนอนพี่เราก็บอกเออมีเฟสคนนี้นะรู้จักกันไรงี้ไอเราก็แบบตามประสาพี่น้องคือต้องส่งวาปเค้ามาให้กูแน่ๆแหละ 5555555 แล้วแมร่งก็ส่งวาปให้จริงๆเราก็เลยแอดไปตอนแรกก็คิดในใจเค้าคงไม่รับหรอกแต่คิดผิดกลายเป็นว่าแอดปุ้ปแมร่งรับเร็วมากยิ่งกว่า The Flash 5555555 หยอกๆ เราก็เลยตัดสินใจลองทักไปดูเราก็คิดแบบเดิมแหละเค้าคงไม่ตอบหรอกมั้งแต่เปล่า เค้าตอบกลับมาไวมากยิ่งกว่าเดิมอีก!!! ไอเราก็แอบยิ้มนิดหน่อย 55555 >< เราก็ค่อยๆชวนคุยไปเรื่อยๆเค้าก็ตอบเรากลับมาดีมากๆนะเป็นกันเองสุดๆจนเราได้ชื่อเค้ามาและรู้ว่าเรียนอยู่ ม.เกษตร (ทีแรกว่าจะถามตั้งแต่ในเกม) จำได้ว่าวันนั้นนี่นอนเกือบเที่ยงกันเลยทีเดียวมัวแต่คุยไม่ได้นอนสักที สุดท้ายก็ไล่กันไปนอน
....จบวันแรก....
วันที่ 2 ก็คือวันเดียวกันอะแหละเราตื่นมาก็ทำไรปกติเหมือนเดิมเค้าก็ตื่นมาหลังเราหน่อยก็คุยกันเหมือนเดิมแต่เรารู้สึกว่าเหมือนเค้าชวนเราคุยมากขึ้นจากตอนแรกที่ว่าเค้าก็ชวนเราคุยอยู่แล้วและเราก็มาเล่นเกมด้วยเหมือนเมื่อคืนเค้าก็ถามเราเรื่องชีวิตเราถามนุ่นถามนี่ถามทุกๆเรื่องที่เกี่ยวกับเราจนเราคิดว่าเออคนนี้แมร่งน่าสนใจวะคุยกันถูกคอเป็นความรู้สึกที่แบบดีมากๆแต่เราก็แอบคิดเออนี่มันแค่ไม่กี่วันเองคงไม่มีไรหรอก (ส่วนตัวเราเป็นคนที่ชอบคิดเยอะอยู่แล้ว 555555)
....จบวันที่ 2 ....
วันที่ 3 นี่แมร่งเป็นอะไรที่พีคสุดละเพราะเราได้คุยโทรสับกับเค้าเว้ยยยยย 555555 แมร่งยิ่งทำให้เรารู้สึกดีไปอีกคุยกันนานอยู่สักพักใหญ่ตอนนั้นนี่รู้สึกใช้ค่าโทรสับคุ้มมากคุยกันตลอดมันดีตรงที่ว่าเค้าไปไหนทำอะไรก็บอกเราตลอด เวลาที่เค้าหายก้มาบอกเราทีหลังคือไม่ปล่อยให้รอมากและเราเป็นพวกแบบตอบไวอยู่และไม่ว่าจะกับเพื่อนหรือใครก้ตอบไวหมดมันเลยมีข้อความที่ต่อเนื่องกันตลอดเราจำได้เลยว่าตอนนั้นเราจะไปออกทริปเราก็ชวนเค้าไปอยู่เราแบบอยากเจอเค้ามากๆในตอนนั้น
.....แล้ววันนั้นหลังจากเล่นเกมกันคุยไรกันเสร็จเราก็คิดไว้และว่าพรุ่งนี้เราจะไปทำธุระที่มอแล้วเราจะแวะเข้าไปหาเค้าชวนไปกินข้าวอย่างน้อยเราก็ได้เจอเค้าไรงี้
....จบวันที่ 3 ....
วันที่ 4 แมร่งเป็นเช้าที่เราตื่นไวมากพร้อมจะทำทุกอย่างคิดไว้เราก็เริ่มจากโทรไปปลุกก่อนเลยแต่เค้าไม่รับโทรสับเราเลยแต่ทีแรกเราก็ไม่ได้เอะใจไรก้ไปทำธุระที่มอก่อนพอเสร็จเราก้โทรหาเค้าอีกเค้าก้ไม่ยอมรับอีกทั้งๆที่เราก็เห็นแล้วว่าเค้าออนอยู่เราก็เลยส่งข้อความไปแต่แทนที่ว่าเค้าคงจะตอบกลับมาหาเราแต่สิ่งที่เราเห็นคือเค้าบล็อคข้อความเรา ตอนนั้นยอมรับว่าแมร่งทำไรไม่ถูกจริงๆคือไม่รู้ว่าเราทำไรผิดเราก็ลองๆถามจากพี่ๆเราที่รู้จักกับ ผญ คนนั้นแต่ก็ไม่ได้ช่วยไรเลย
ทั้งหมดสิ่งที่เราคิดไว้คือแมร่งพังมากพังจริงๆคือยอมรับเลยว่าใจเราแมร่งไปละคือเทเต็ม 100 เลยแต่สิ่งที่ได้รับกลับมาในตอนนั้นคือความเงียบที่แบบเรารู้สึกว่าเออแมร่งเงียบมากเหมือนไม่เคยมีเรื่องพวกนี้เกิดขึ้นมาก่อน จนเช้าวันต่อมาเค้าทักมาหาเราและบอกกับเราว่า " เป็นเพื่อนกันดีกว่า เราอึดอัดที่เป็นแบบนี้ " เจอคำนี้ไปแมร่งโคตรจุกคือในหัวตอนนั้นแบบ เอ้าแล้วที่วันก่อนๆนี่คือไรวะแกล้งพิมหรอหรือยังไง เพราะที่ผ่านมาคือเราทั้ง 2 คนต่างเข้าหากัน
...หลังจากวันนั้นทุกอย่างแมร่งเปลี่ยนไปหมดเค้าบอกกับเราว่าอยากให้เป็นเพื่อนกันแต่สิ่งเค้าทำมันตรงกันข้ามคือเราก็แบบทักๆไปถามบ้างไรงี้แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือเค้าไม่ตอบเราเลยเหมือนคนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน TT
....สุดท้ายแมร่งก้จบแบบงงสับสนไปหมดว่ามันเป็นแบบนี้เพราะอะไรทุกวันนี้ก็ยังหาคำตอบไม่ได้เหมือนกันก็ทำได้แค่คิดถึงวันเก่าๆก่อนหน้านี้ที่มีความสุขแต่พอมันนึกขึ้นมามันก้ทำให้เรายิ้มได้ตลอดนะ แต่พอนึกถึงวันที่เค้าหายไปเริ่มเปลี่ยนไปมันก้รู้สึกเสียใจอยู่ทุกครั้ง TT
...สุดท้ายแล้วเราก็อยากรู้นะว่าเค้ายังอยากจะคุยกับเราสักนิดนึงไหมก่อนมาตั้งกระทู้เราก็หวังอยากให้เค้าเข้ามาเห็นเหมือนกันนะไม่รู้ตอนนี้จะเป็นไงบ้างเพราะมันผ่านมาจะอาทิตย์นึงละคิดถึงวันแรกอยู่ทุกวันที่ได้รู้จักกันที่ผ่านมามันดีมากจริงๆ
มันเป็นความรักที่เกิดขึ้นเพียงไม่กี่วันและก็จบในเวลาเดียวกันจริงๆ...